Ontdek de fantastische geschiedenis die aan de oorsprong ligt van de bekende Leonidas-pralines. Van Griekenland tot België, over de Verenigde Staten: het is altijd allemaal een kwestie van passie, doorzettingsvermogen en vindingrijkheid geweest. Inspanningen en talent die ruimschoots werden beloond, want Leonidas geniet ondertussen wereldfaam.

De Leonidas geschiedenis:
een ware chocoladerevolutie

Leonidas, een familie geschiedenis

Meer dan 100 jaar geleden legde Leonidas Kestekides de eerste hand aan de praline zoals we deze vandaag kennen. Vier generaties Kestekides drukten door de jaren heen hun stempel op Leonidas, wat van dit merk een heus familiebedrijf maakt. Wat begon als één winkel met een guillotineraam waar pralines op de vensterbank tentoongesteld werden, groeide uit tot een merkbeleving wereldwijd met meer dan 1300 winkels. Iedereen geniet ondertussen van de verrukkelijke creaties van Leonidas. Hoe deze chocoladerevolutie tot stand kwam, dat lees je op deze pagina. Wil je proeven van onze rijke geschiedenis? Spring dan gerust even binnen. Er is altijd een Leonidas-winkel in je buurt.

1882

Zoete zondes als overlevingsmiddel

Anatolia Leonidas Georges Kestekides wordt geboren in Nigdi, Turkije.
Op dat moment wist niemand dat Leonidas Kestekides iemand zou worden die zijn hart volgt en zijn dromen waarmaakt. Het begon al op jonge leeftijd toen Leonidas samen met zijn broer Avraam de straat optrok om granitas en andere zoetigheden te verkopen. Leonidas en zijn broer leefden op dat moment in een politiek en economisch instabiele regio en ze verkochten deze zoetigheden om te overleven.

1900

Granitas, wijn en het beloofde land

Op 18-jarige leeftijd ruilt de ambitieuze Griek de granitas in voor wijn en begint hij met het verhandelen ervan in la bella Italia. Maar het zat hem niet mee. Eén van de vrachtwagens die een groot aantal van zijn wijntonnen vervoerde -zonder verzekering- krijgt een ongeval. Leonidas Kestekides is geruïneerd maar hij blijft niet bij de pakken zitten. Zijn ambitie neemt opnieuw de overhand en hij steekt de grote plas over naar… de Verenigde Staten. Hij gaat zijn American Dream achterna en hoopt een fortuin te maken in dit Beloofde Land. Hij leert er het vak van zijn passie en wordt confiseur-patissier.

1910

Van New York naar Gent geleid door de liefde

Maar hoe belandt die getalenteerde Griek dan in België? Tien jaar later -in 1910- neemt Leonidas Kestekides samen met de Grieks-Amerikaanse delegatie deel aan de Wereldtentoonstelling van Brussel.

Hij presenteert er zijn confiserie- en patisseriecreaties aan zo’n dertien miljoen bezoekers. Zijn inspanningen worden beloond: Leonidas krijgt de bronzen medaille ontworpen door Godefroid Devreese. Zijn succes gaat niet onopgemerkt voorbij. Alle ogen zijn op Leonidas Kestekides gericht. En dan vooral de ogen van de Brusselse schone Joanna Emelia Teerlinck. Kon zij niet weerstaan aan zijn zoete delicatessen? Of kon hij niet weerstaan aan haar ranke taille en porseleinen huid? Leonidas en Joanna trouwen in 1912 en Gent wordt zijn nieuwe thuis.

1913

Een eigen tearoom en goud

In 1913 pronkt Leonidas Kestekides weer op de Wereldtentoonstelling, deze keer in Gent.

Nadat hij zijn nieuwe creaties met de nodige trots heeft gepresenteerd aan de bezoekers, neemt hij op 27 oktober de gouden medaille en een herdenkingsdiploma in ontvangst. 1913 is een succesvol jaar voor Leonidas. Zo wordt de Veldstraat 34 in Gent het adres van zijn eerste tearoom. Samen met Joanna verwent hij zijn gasten met patisserie, confiserie, snoep en ijs.

Door de invasie van de Duitsers sluit Leonidas in 1918 tijdelijk zijn deuren. Maar hij merkt dat de bourgeoisie nog steeds op zoek is naar kleine pleziertjes… Zijn comeback is dan ook beter dan ooit. Behalve zijn tearoom in Gent, opent hij ook nog een “Salle de dégustation et Buffet froid’ in Blankenberge. De kuststad is in die tijd zeer in trek bij de bourgeoisie omwille van haar trendy winkels en casino. De tweede tearoom van Leonidas is op dat moment gevestigd onder het gerenommeerde hotel Lion d’Or.

1922

De komst van Basilio Kestekides

Terwijl Leonidas zijn succes viert met Joanna in België, verslechtert de politieke situatie in Griekenland.

De geruchten van Leonidas’ succes zijn intussen overgewaaid naar het Griekse vaderland en de familie Kestekides besluit om in Gent te komen wonen. De familieleden van Leonidas dragen hun steentje bij aan het merk, en dan vooral zijn neef Basilio. Leonidas leert Basilio het vak van confiseur-patissier. De twee vullen elkaar perfect aan: de ene is een geboren verkoper en de andere een creatieve geest. Ze bouwen een vader- en zoonrelatie op en creëren een gamma van hemelse pralines.

Thumbnail

1924

Het veroveren van de hoofdstad

Nadat Leonidas de harten van Gent en Blankenberge heeft veroverd, vindt hij het hoog tijd om Brussel in te palmen.

De winkel in Gent wordt intussen uitgebaat door zijn Griekse familieleden. Leonidas en Basilio openen een nieuwe tearoom in de Delvauxstraat in Brussel: de “Patisserie Centrale Leonidas”. Samen werken ze hard om Leonidas in onze hoofdstad op de kaart te zetten.

Thumbnail

1935

Het handelsmerk van Leonidas: het guillotineraam

Basilio en Leonidas worden warm onthaald in Brussel. ‘s Nachts bereidt Basilio zijn heerlijke pralines in een kleine werkplek dichtbij de Grote Markt, ‘s morgens trekt hij met paard en kar door de stad om zijn lekkernijen te verkopen aan een trouw publiek.

Alles loopt op rolletjes tot de dag dat Basilio op het matje geroepen wordt voor ambulante handel. Basilio wordt door de politie verplicht om zijn producten in een winkel te verkopen. Basilio huurt een kamer in een pand op de Anspachlaan 58 - klein, smal en zelfs zonder deur die uitgeeft op de boulevard. Maar Basilio zou Basilio niet zijn als hij geen oplossing heeft. Hij stalt zijn lekkernijen uit op de vensterbank en verkoopt zijn pralines vanuit het guillotineraam rechtstreeks aan de voorbijgangers - een revolutionair idee! Basilio verkoopt tot wel 35 kg confiserie per dag rechtstreeks van het productieatelier naar de toonbank, zonder verlies van versheid of tijd én aan de helft van de prijs van zijn concurrenten. Dit was het begin van de verkoop via een guillotineraam, wat later uitgroeide tot hét handelsmerk van Leonidas.

Thumbnail

1937

De officiële registratie

Het is Basilio die zijn oom de merknaam en het logo schenkt. Beetje bij beetje neemt Basilio het harde werk en het beheer over van Leonidas. In 1937 registreert hij het merk Leonidas bij de stad Brussel.

Hij vernoemt het naar zijn oom en kiest als logo voor de Griekse strijder Leonidas, om zijn oom te eren. Dit is de eerste aanzet van het logo zoals we het vandaag kennen.

1950

Een luxeproduct toegankelijk voor iedereen

Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog blijft Leonidas bestaan. Basilio koopt cacao en produceert zélf de chocolade.

Leonidas wordt een synoniem voor succes. Op 20 februari 1948 slaat het noodlot toe: Leonidas Kestekides sterft. Leonidas laat zijn winkels na aan zijn neef en die lijkt meer gemotiveerd dan ooit.

Basilio wil luxe toegankelijk maken voor iedereen. De vraag naar Leonidas pralines blijft stijgen en Basilio anticipeert erop. Hij doet dit niet door de prijs te verhogen maar wel door zijn atelier te vergroten waardoor hij de productie kan verhogen. Basilio verhuist op de Anspachlaan van nummer 58 naar 46, een ruimte die nu nog altijd door Leonidas gebruikt wordt.

Leonidas wilde nooit zijn pralines zeldzaam maken door hogere prijzen te hanteren, maar wel de productie verhogen om een lage prijs te behouden.

Thumbnail

1966

100 gram? 10 frank!

In Brussel krijgen ze maar niet genoeg van de ambachtelijke pralines van Basilio. De pralines zijn dan ook van uitzonderlijke kwaliteit aan een lage prijs. Voor een zakje van 100 gram leg je in die tijd niet meer dan 10 frank (of 25 eurocent) neer. Heel wat ondernemers komen intussen aankloppen bij Leonidas en al snel komen er tientallen winkels bij.

Thumbnail

1970

Europese roem

Op 2 april 1970 sterft Basilio en laat hij Confiserie Leonidas bvba na aan zijn broers en zussen. Jean Kesdekoglu-Kestekides neemt het roer over en krijgt na verloop van tijd hulp van zijn dochter Maria Kesdekoglu-Kestekides.

Vanaf dat moment gaat het hard voor Leonidas. De pralines worden verkocht in België, Nederland, Luxemburg, Duitsland, Griekenland en het Verenigd Koninkrijk.

Wie Leonidas-pralines proeft, kan er maar niet genoeg van krijgen. De fijne chocolade valt in ieders smaak. De productie wordt opgedreven en de nv Confiserie Leonidas koopt de oude Crown-Baele fabriek in Anderlecht. En dat is de Leonidas fabriek Anderlecht zoals we deze nu kennen in de Graindorlaan 41-43 waar ook de Leonidas-hoofdzetel gevestigd is.

Thumbnail

1980

De komst van de enige, echte Manon

Beroemd, gegeerd, bemind, gewild. Manon zoals we die vandaag kennen, zo is er maar één. Maar hoe begon het allemaal? Oorspronkelijk bestond Manon uit nougatine en een walnoot omhuld door een suikerlaag. Het was Yanni Kesdekoglou, één van de familieleden van Leonidas, die het recept veranderde.

Yanni zorgt voor een primeur op wereldformaat met dit nieuwe recept. Hij krijgt de geniale inval om de gesmolten suiker te vervangen door witte chocolade. Nergens in de wereld worden er op dat moment pralines met witte chocolade gemaakt. De walnoot wordt vervolgens vervangen door een hazelnoot omdat je deze variant kan roosteren wat het gemakkelijker maakt om ze te bewaren. Ten slotte vervangt hij de nougatine door de alom bekende botercrème. Dit nieuwe recept maakt van Manon de praline waar we zo verzot op zijn.

Tot in 1983 blijft de prijs van Leonidas-pralines geblokkeerd door de Belgische overheid - net zoals de brood- en melkprijzen. Dit komt doordat Leonidas-pralines aanzien werden als een levensbehoefte.

1985

De prijs van het succes

Maria Kesdekoglu-Kestekides neemt na het overlijden van haar vader de leiding over. Ze wordt bijgestaan door haar broer Dimitrios Kestekoglou en haar nicht Vassiliki Kestekides. De productie van de pralines blijft stijgen.

Maar toch moet Leonidas op een bepaald moment iets uitzonderlijks doen: ze lanceren een reclameboodschap met de oproep om géén aanvragen meer in te sturen voor het openen van een Leonidas-winkel. Ze kunnen op dat moment niet meer beantwoorden aan de grote vraag.

Thumbnail

2000

Leonidas gaat internationaal

Om aan de grote vraag te kunnen beantwoorden, breidt Leonidas haar fabriek uit. Ook in het oude gebouw van de kaasmakerij Bel in de Kommenstaat in Anderlecht worden vanaf nu Leonidas-pralines gecreëerd. Intussen kun je Leonidas kopen in winkels in de Verenigde Staten en in Azië.

Leonidas wordt marktleider en ondernemers komen van heinde en ver naar Anderlecht om hun lading pralines op te halen. De pralines worden nog altijd gecreëerd met de waarden van Basilio: versheid, kwaliteit, keuze en betaalbaarheid.

2005

Een nieuw design

Alle Leonidas-winkels worden in een nieuw jasje gestoken. Het guillotineraam maakt plaats voor een nieuwe stijl die wereldwijd wordt doorgetrokken. Leonidas kiest voor een kleurgebruik in het interieur dat de authenticiteit en de waarden van het merk weerspiegelt.

Het is warm en harmonieus, het reflecteert kwaliteit, know-how, ervaring en authenticiteit. Of je nu pralines in Brussel, New York of Parijs koopt in een Leonidas-winkel, je zult altijd het gevoel hebben dat je in dezelfde boetiek verwelkomd wordt in een moderne en gezellige sfeer.

2005

Een ‘match made in heaven’

Koffie en pralines, het is de perfecte combo. In Brussel opent daarom in 2005 de eerste Leonidas Chocolates & Café. Ondertussen vind je dit concept wereldwijd en kun je er genieten van heerlijke koffie, ambachtelijke chocolade en smeuïge chocolademelk.

Thumbnail

2013

De bekroning als hofleverancier

De Belgische Koning Filip maakt op 15 november 2013 zijn lijst met gebrevetteerde hofleveranciers bekend. Leonidas verovert een plaats in deze lijst voor zijn uitstekende kwaliteit en toegankelijke prijs. Een hele eer en een bekroning voor het doorzettingsvermogen en harde werk van iedereen die heeft meegebouwd aan het merk Leonidas.

Het verhaal in film